H “Κλεοπάτρα” proudly presents τον Master Credo με τα κορίτσια του, σε ένα μουσικοχορευτικό υπερθέαμα….
Δευτέρα 18 Απριλίου 2011
Τετάρτη 6 Απριλίου 2011
Η πτώση και η άνοδος… Μια ιστορία για ατυχήματα…
Όλοι έχουμε πέσει κάποια στιγμή στη ζωή μας. Ειδικά σε μικρή ηλικία. Ουσιαστικά το πρώτο που μαθαίνουμε να κάνουμε είναι να πέφτουμε. Μετά να σηκωνόμαστε…και να ξαναπέφτουμε. Έως ότου μάθουμε να στεκόμαστε και να περπατάμε…και πάλι όμως κάποια στιγμή θα ξαναπέσουμε…αλλά δεν θα μείνουμε για πολύ κάτω. Θα σηκωθούμε, άλλες φορές αλώβητοι, άλλες φορές πονώντας για λίγο ή ακόμη με ένα τραύμα. Πόσες φορές δεν γυρίσαμε στο σπίτι με κλάματα και αίματα στα χέρια και στα πόδια από το πάρκο, το γήπεδο, το σχολείο; Και η μαμά πάντα μας έλεγε “δεν πειράζει θα μεγαλώσεις, θα γίνεις δυνατότερος κτλ.”.
Αυτό που διαφέρει τους “μεγάλους” από τους “πιτσιρικάδες” είναι ότι οι τελευταίοι έχουν άγνοια του κινδύνου. Όλοι. Δεν μπορούν να σκεφτούν τις επιπτώσεις που έχει μία τους πράξη. Θα μου πείτε και κάποιοι (λίγοι ευτυχώς) “μεγάλοι” που κυκλοφορούν γύρω μας βρίσκονται στη συγκεκριμένη κατηγορία και δεν θα διαφωνήσω. Δικό μου ζωντανό παράδειγμα είναι μία φίλη που οδηγούσε συνεχώς στο όριο αδιαφορώντας προκλητικά για τη ζωή της πριν από 2 χρόνια. Το αποτέλεσμα ήταν να παραβιάσει ένα στοπ με υπερβολική ταχύτητα, να βρεθεί το αυτοκίνητο στον αέρα κάνοντας τούμπες από χτύπημα κάθετα διερχόμενου αυτοκινήτου που επίσης είχε πολλά χιλιόμετρα και να σκάσει το Fiat Panda της ανάποδα. Αποτέλεσμα: 2 αυτοκίνητα για πέταμα, αυτή στο νοσοκομείο για 2 μήνες και συνολική ταλαιπωρία πάνω από 6 μήνες. Τίποτα δηλαδή, αν σκεφτείτε ότι βγήκε από το αυτοκίνητο από ένα μικρό σημείο του παραθύρου του συνοδηγού… Οκ, εδώ θα βρεθεί κάποιος να πει: ατυχήματα συμβαίνουν συνέχεια, αφού κινείσαι στο δρόμο…όχι όμως αυτό, όχι με αυτό τον τρόπο…
Ατυχία, κακιά στιγμή, μοίρα ή έγκαιρη πρόβλεψη, σωστή αξιολόγηση του δρόμου και της κυκλοφορίας, τήρηση των κανόνων ηθικών και γραπτών;;; Η κοπέλα ξαναοδήγησε μετά από λίγο καιρό και μέχρι τώρα συνεχίζει, απλά έχει μεταφερθεί στην “άλλη πλευρά της όχθης”.
Νεώτερος είχα και εγώ το πρώτο μου ατύχημα με αυτοκίνητο. Αιτία; Υπερβολικός νεανικός απερίσκεπτος ενθουσιασμός της στιγμής, που ήταν όμως αρκετός για να βρεθώ με τη μία ρόδα πάνω στο πεζοδρόμιο και να στραβώσω ένα μεταλλικό πασσαλάκι. Έφταιγα εγώ και ο κακός χειρισμός μου. Ευτυχώς τη γλύτωσα χωρίς ούτε μία γρατζουνιά. Φορούσα και ζώνη ασφαλείας (ευτυχώς x2). Όσο είσαι νέος δρας παρορμητικά, ενθουσιάζεσαι εύκολα και όλη αυτή η αδρεναλίνη που προσφέρει η ταχύτητα σε παρασέρνει (επίσης αυτά ισχύουν και για τις ΓΥΝΑΙΚΕΣ…!). Όσο μεγαλώνεις βλέπεις διαφορετικά τα πράγματα, σκέφτεσαι αλλιώς, έχεις αυτοσυγκράτηση, αυτοέλεγχο, μπορείς να ελέγξεις τα συναισθήματα και τις ορμές σου, έχεις υπομονή και αξιολογείς καλύτερα τις καταστάσεις (και τις ΓΥΝΑΙΚΕΣ (;;;;;)).
Πλέον ώριμος (!) και κατασταλαγμένος με το αυτοκίνητο πήρα και μηχανή λίγο παραπάνω κυβικών (750). Πάντα μου άρεσε αυτή η αίσθηση ελευθερίας και ξενοιασιάς που σου προσφέρουν οι 2 ρόδες. Δυστυχώς πριν 2 μήνες, μια βλάβη ενός αισθητήρα και μια επιπόλαιη αντικατάσταση αυτού από μέρους της αντιπροσωπείας, μου “χάρισαν” μια μεγαλοπρεπέστατη πτώση στον περιφερειακό και ένα σπασμένο χέρι, αντίστοιχη των “θεών” του MotoGP. Εδώ ήμουν άτυχος. Ταυτόχρονα και τυχερός αφού είμαι εδώ ακόμα μαζί σας και μοιράζομαι την εμπειρία μου.
Πολλοί θα έριχναν κατάρες στη μηχανή. Δεν συμφωνώ. Εμείς τις φτιάχνουμε, εμείς είμαστε υπεύθυνοι για τη σωστή λειτουργία και συντήρησή τους. Λάθη κάνουμε όλοι. Όμως όταν στο λάθος ή στην αμέλεια παίζεται η ζωή κάποιου, τότε το λάθος δεν συγχωρείται, γιατί αν συμβεί, δεν μπορείς να γυρίσεις και να το επιδιορθώσεις. Να το ρίξω στην κακή τύχη, που αν πήγαινα από το κέντρο στο σπίτι και όχι περιφερειακά ίσως το γλύτωνα; Ίσως το πάθαινα την επόμενη μέρα…Τις πρώτες 2-3 μέρες έφερνα στο μυαλό μου το περιστατικό και όλα τα πιθανά σενάρια που θα μπορούσαν να συμβούν, θετικά και αρνητικά…χαιρόμουν μόνο που θα γινόμουν καλά 100% και που δεν είχα μαζί μου συνοδηγό γιατί εκεί θα γινόμουν ράκος όσο και λίγο να χτυπούσε.
Επίσης χαίρομαι για την επιλογή μου να φοράω κράνος, μοτοσυκλετιστικό μπουφάν και γάντια. Κράνος που να κάθεται σωστά-εφαρμοστά στο κεφάλι και όχι μια χαλαρή “κατσαρόλα”, εφαρμοστό μπουφάν με όλα τα προστατευτικά και τα απαραίτητα γάντια. Να σημειώσω ότι πέρα από το σπάσιμο, δεν είχα ούτε μια αμυχή. Είναι ενδιαφέρον να δείτε λοιπόν τί έπαθε ο εξοπλισμός μου…
Ας ξεκινήσω με το κράνος το οποίο πέφτοντας από τη δεξιά πλευρά με περίπου 80km/h απέκτησε αυτό και όχι το ΚΕΦΑΛΙ μου ένα ωραιότατο στρογγυλό σημάδι.
Τσουλήθρα Νο1 με την πλάτη επί αρκετά μέτρα πάνω στην άσφαλτο. Εδώ το προστατευτικό καβούκι (μοιάζει με αυτό της χελώνας) έκανε τη δουλειά του και προστάτευσε στο ακέραιο την τόσο ευαίσθητη σπονδυλική στήλη. Κάτι σε στάμπα-σιδηρότυπο μου φέρνει…
Τσουλήθρα Νο2 με τον ώμο, όπου και σε αυτή την περίπτωση μπορεί το σημείο να καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς αλλά ο ώμος μου παρέμεινε στη θέση του χωρίς κανένα πρόβλημα.
Σημείο πρώτης πρόσκρουσης, όπου λόγω του βάρους ολόκληρου του σώματος, δέχτηκε μεγάλη πίεση, με άμεσο αποτέλεσμα το κάταγμα της ωλένης.
Όλα αυτά τα δείχνω για να καταλάβουμε όλοι μας, ότι σε όλα τα πράγματα πρέπει να τηρούμε κάποιους κανόνες ασφαλείας. Βλέπω πολλούς αναβάτες το καλοκαίρι να πηγαίνουν Χαλκιδική με το δίκυκλο τους φορώντας απλά ένα κοντομάνικο, το μαγιό τους και τη σαγιονάρα τους. Φανταστείτε έναν τέτοιο τύπο στο ίδιο ατύχημα…τα αποτελέσματα για αυτόν θα ήταν αν όχι μοιραία, τουλάχιστον βαρύς τραυματισμός με σοβαρά εγκαύματα. Όταν κάνεις κάτι, τουλάχιστον κάνε το ΣΩΣΤΑ!
Η επόμενη ερώτηση είναι αν θα ξανακαβαλήσω μηχανή…ποτέ μην λες ποτέ και για τίποτα…μ’ αρέσει, γουστάρω, είναι τρέλα, είναι πώρωση, είναι πάθος, έρωτας…οδηγώντας τώρα το αυτοκίνητό μου βλέπω κάποιες μηχανές στο δρόμο που μου αρέσουν και στεναχωριέμαι να πω την αλήθεια…το σκηνικό του ατυχήματος είναι πίσω μου σαν ένα κακό όνειρο που ξύπνησα…όμως λυπάμαι γιατί ΔΕΝ έκανα εγώ το λάθος και το πληρώνω τώρα…η λογική μου πάραυτα, λίγους μήνες πριν μπω στην τρίτη δεκαετία της ζωής μου, μου απαγορεύει να συνεχίσω να το κάνω…ας δώσουμε περισσότερο συναίσθημα στις γυναίκες…νομίζω το χρειάζονται περισσότερο από τις μηχανές…!
Όλοι κάποια στιγμή πέφτουμε…σημασία έχει να σηκωθούμε ακόμα πιο δυνατοί…σε κάθε τομέα…
Υ.Γ. Ευχαριστώ όλους εσάς (ξέρετε καλά ποιοι είστε…) που με στηρίξατε αυτές τις στιγμές…σας εκτιμώ από τα βάθη της καρδιάς μου! Φιλιά!
Τετάρτη 2 Φεβρουαρίου 2011
Τρίτη 1 Φεβρουαρίου 2011
Και Pizza Hut πάλι και Pizza Hut πάλι, οέ οέ οέ!!!
Λοιπόν παραδεχτείτε το! Σε ΟΛΟΥΣ αρέσει η πίτσα (μην πει κανένας τώρα ότι δεν του αρέσει γιατί θα με εκθέσει…). Γενικότητες δεν είναι καλό να κάνουμε (ειδικά με τη λέξη “όλοι”) αλλά να με συγχωρέσετε (εσύ που πας να κάνεις τώρα κλικ στα σχόλια για να την γράψεις την κακία σου, να το ξανασκεφτείς….), (με πολλές παρενθέσεις ξεκίνησα…lol).
Πίτσες υπάρχουν πολλές, συνοικιακές και μη, και εγώ διάλεξα να σας παρουσιάσω την μεγαλύτερη αλυσίδα πίτσας στον κόσμο. Σχεδόν σε όλες τις μεγάλες πόλεις θα συναντήσετε κάποιο κατάστημα με το μεγάλο κόκκινο καπέλο. Αμερικανιά θα αναφωνήσει κάποιος (ναι εσένα λέω!) και δεν θα έχει και άδικο… Όμως είναι ωραία και με μεγάλη ποικιλία σε ζύμες και σε υλικά. Επίσης έχει ζυμαρικά, σαλάτες και κάποια άλλα πιάτα που δεν έχω δοκιμάσει ποτέ, οπότε δεν έχω γνώμη, γιατί όταν πάω σε Hut θέλω μόνο πίτσα!
Δύο γνωστοί μου δουλεύουν εκεί, ο ένας στην κουζίνα και ο άλλος στη διανομή και τους ρώτησα κάποια επιπλέον πράγματα, που ένας πελάτης δεν μπορεί να τα δει από τη σάλα. Και οι δύο μου μίλησαν ότι εφαρμόζεται ένα αυστηρό σύστημα μεταφοράς και συντήρησης των τροφίμων καθώς και ότι πηγαίνουν στο καλάθι των αχρήστων πολλά τρόφιμα αν παρέλθει μία συγκεκριμένη ημερομηνία, άσχετα αν βρίσκονται ακόμα σε καλή κατάσταση, για να μπορέσουν να διατηρήσουν κάποια standards που έχουν. Δεν έχω λόγο να μην τους πιστέψω αφού και αυτοί καταναλώνουν τα ίδια προϊόντα με όλους τους πελάτες.
Έτσι βρέθηκα εκεί ένα κρύο βράδυ καθημερινής με τον φίλο Κ και αποφασίζουμε να κάνουμε ένα πιτσοπάρτυ, τουτέστιν Pizza Unlimited. Για αυτούς που δεν ξέρουν, πληρώνεις 9,90ευρώ το άτομο και καταναλώνεις όση πίτσα και αναψυκτικό μπορείς, εντός του καταστήματος. Δηλαδή μένεις νηστικός 5-6 μέρες και μετά πας και πλακώνεσαι στην πίτσα, ή βάζεις ένα στοίχημα με τον κολλητό-ή σου, για το ποιος-α μπορεί να φάει περισσότερο και ό,τι άλλες τέτοιες χαζομάρες μπορείτε να σκεφτείτε!!!!
Η βραδιά ξεκίνησε χαλαρά
… Μία πίτσα και μία κόκα κόλα ο καθένας, με έως 4 υλικά της επιλογής μας σε λεπτή ζύμη, ούτως ώστε να απολαμβάνουμε περισσότερο τα υλικά και λιγότερο τη ζύμη…
Η επάνω με τα κομμάτια μπέικον του Κ, η κάτω με το πεπερόνι η δική μου!!!
Σύντομα η εικόνα στο τραπέζι ήταν η ακόλουθη….
(πάλι καλά που δεν έφαγε ο Κ και το iPhone του που κείτονταν εκεί κοντά…)
Επίσης και στα πιάτα μας, η ίδια βαρετή εικόνα…
(μπορείτε να διακρίνετε και την χρησιμοποιημένη χαρτοπετσέτα για να καταλάβετε το μέγεθος της “καταστροφής”)
Καλούμε το σερβιτόρο, μετά το απαραίτητο refill των αναψυκτικών, για να παραγγείλουμε το δεύτερο γύρο… αποφασίσαμε να είμαστε πιο light αυτή τη φορά…ανανάς και χαλούμι για τον Κ, ντοματούλα και μανιτάρι for me. Round 2, FIGHT!!!!! Ιδού….
(ο Κ περήφανα παρουσιάζει (ή proudly presents….) τον ανανά του!!!)
(το iPhone είναι ακόμα ζωντανό…)
Για να πω την αλήθεια, ο Κ έκλεβε λίγο στο τέλος, αφού δεν έτρωγε τις γωνίες της ζύμης (γωνία στη στρογγυλή πίτσα... lol) και στο τέλος αφήσαμε περίπου μισή πίτσα άθικτη (κρίμα…
)Το κερασάκι στην τούρτα (γιατί τούρτα χωρίς κερασάκι δεν είναι τούρτα…) ήταν το γλυκάκι….ζεστή μηλόπιτα με σαντιγί!!!!
Ο Κ δήλωσε ότι δεν θα ακουμπούσε καθόλου το γλυκό, γιατί θα έσκαγε, αλλά μία εικόνα ίσον χίλιες λέξεις….
Κανένα μισάωρο μετά, αποφασίσαμε να αποχωρήσουμε σιγά σιγά (κυριολεκτικά, δεν αντέχαμε να πάμε πιο γρήγορα) αφού είχαμε κάνει μία αρμένικη βίζιτα 2,5 ωρών!!!
Ένα τελευταίο πράγμα έχω να πω και θα κλείσω….
Τρίτη 25 Ιανουαρίου 2011
Κυριακή 23 Ιανουαρίου 2011
Funny Photos (για να πάει καλά η εβδομάδα!!!)
Γεια σου κουμπαρούλη μου!!!!!!!!
Να καούν τα κάρβουνα για τις παντρεμένες!!!!!!!!! Bonus; το μπλουζάκι του Άρη διπλωμένο ανάμεσα στα καθίσματα!
Μετά το delicious και το megalicious, σειρά έχει η ρετσίνα ampelicious!!!!!! Μόνο σε επιλεγμένα καταστήματα!
Και άμα πίνεις ampelicious, μετά πας και τυπώνεις t-shirt και το φοράς στο κλαμπάκι για να το παίξεις μούρη….
Mega Jumbo γλυκό!!! Μπαμπάτσκο!!!! (με προφορά…)
Για το τέλος άφησα ένα όνομα δυνατό! Μια εγγύηση! Έναν άρχοντα! Έναν Master! “Ο ΓΙΓΑΣ” είναι εδώ για να δώσει λύση στα πιο δύσκολα προβλήματά σας……!!!!!!!!!
Sakis
Κυριακή 9 Ιανουαρίου 2011
Dictation…
Η ελληνική γλώσσα είναι πολύ πλούσια…
Υπερβολικά πλούσια…
Πάρα μα πάρα πολύ πλούσια…
Και κάποιοι έχουν βαλθεί να την κάνουν ακόμα περισσότερο…
Γιατί όταν ήταν στο δημοτικό, δεν κάθισαν να μάθουν 5 πράγματα που τους τα έλεγαν οι δάσκαλοί τους…
Και έχουν βαλθεί να μας πετάξουν τα μάτια απ’ έξω…
Πλέον και στην αγγλική…
Tragiko 1: Όπως το ακούμε το γράφουμε…
Tragiko 2: Θέλουμε να δείξουμε το νέο μας supersport δίκυκλο στο χωριό για να μας δουν όλοι και να σκάσουν από τη ζήλεια τους!!!
Τώρα εδώ από που να ξεκινήσω και που να τελειώσω…
Το design έγινε desing και κόλησα το καλό carbon με το πιστολάκι και το αποτέλεσμα ήταν ΑΡΙΣΤΟ!!!!! Bonus points για το site που έγινε sait και σαΐτα…
Καλοκαιράκι έρχεται(!), αγοράζεις το σούπερ ντούπερ jet ski, είσαι και οδηγάρα και στη θάλασσα και το ίνδαλμα σου είναι ο κορυφαίος οδηγός της F1, Ayrton Senna… αλλά λες να μην το γράψεις στα αγγλικά για να μπορούν να το διαβάζουν και να σε θαυμάζουν όλοι…
…rocking into the Glub…!!!!
Και τώρα κατάλογος μαγαζιού μπαρ – καφετέριας στην Χαλκιδική…
Απολαύστε μετάφραση σχεδόν στο σύνολό της…
Ένα moxito και ένα κούβα λίμπρε θέλουμε…
Mosxofilero κανείς….
Sakis
Σάββατο 8 Ιανουαρίου 2011
Paok… and without balls… @@
Έχεις το αγαπημένο σου iPhone και μπαίνεις μια βόλτα στο iTunes για να ρίξεις μια ματιά τι νέες εφαρμογές υπάρχουν και για να κάνεις update τις υπάρχουσες… είσαι ταυτόχρονα φίλος του δικεφάλου του Βορρά. Ωραία μέχρι εδώ.
Ψάχνεις ψάχνεις, ωραίο το Angry Birds, app of the year 2010 το Cut to Rope, αλλά δεν συγκινείσαι, ψάχνεις το κάτι μοναδικό, το κάτι καταπληκτικό, αυτό που θα σε κάνει να νιώσεις μια ρίγη να διαπερνά το κορμί σου…
Ξαφνικά το μάτι γουρλώνει και πέφτει πάνω στο ασπρόμαυρο εικονίδιο της εφαρμογής “Paok 24”. Αμέσως κλικάρεις για να μπεις μέσα και δάκρυα χαράς τρέχουν από τα μάτια σου…
Τραβάς λίγο δεξιά τον slider για να θαυμάσεις τις φωτογραφίες και συνειδητοποιείς ότι πλέον μπορείς να ενημερώνεσαι σε όλα τα αθλήματα που συμμετέχει η αγαπημένη σου ομάδα… ακόμα και στην άρση βαρών και στην ποδηλασία!!!! Επιπλέον βλέπεις και το blog του Salpi καθώς και βιντεάκια!!!
Η εφαρμογή προσφέρεται δωρεάν, οπότε επειδή εσύ είσαι υποψιασμένος και δεν θες να είναι καμία μούφα, λες να ρίξεις καμιά ματιά στα σχόλια και τις κριτικές αυτών που ήδη την έχουν εγκαταστήσει στη συσκευή τους.
Κοιτάς λίγο προσεκτικότερα και τότε σου έρχεται το ΑΣΤΡΟΠΕΛΕΚΙ…
ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΤΩ
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕΤΕ ΤΟΥΣ ΑΝΗΛΙΚΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ BLOG ΜΟΥ
ΠΑΟΚ – ΕΚΔΡΟΜΕΣ – ΚΑΛΛΥΝΤΙΚΑ…..
Επίσης και οι ταινίες σε dvd να έρχονται πλέον και στα Αραβικά για ευνόητους λόγους…
Με μια λέξη ΚΑΨΙΜΟ…
Bonus Photo: έτσι ξεκίνησαν όλα……!
ΚΑΨΙΜΟ Νο2
Sakis
Παρασκευή 31 Δεκεμβρίου 2010
Τάκα Τούκα, Τάκα Τούκα!!!
Χρόνια Πολλά καλές γιορτές και καλή Πρωτοχρονιά σε όλους, αφού δεν μπόρεσα να βρω χρόνο (sic) στην άδειά μου για να σας ευχηθώ, που ακόμα τρέχει…
Είχαμε δεν είχαμε, πάλι κατεβήκαμε κέντρο, πάλι πήγαμε στην αγορά (και ψωνίσαμε καινούρια παπά με τον Κ.) και οι διάσημοι μας ακολούθησαν στο μαγαζί που καθήσαμε…LOL Γρηγόρης Αρναούτογλου και Γιάννης Λάτσιος εμφανίστηκαν δίπλα μας στο bar του Αχίλλειον κατά τις 19:00 και άρχισαν να πίνουν το καφεδάκι τους και να καπνίζουν τα τσιγαράκια τους… Φραπέ ο πρώτος, Νες ο δεύτερος… Κρίση βλέπετε, δεν υπάρχουν πια τα εσπρέσο και τα καπουτσίνο… Μετά από λίγη ώρα, τσουπ δύο κοριτσούδια με φουστάκια αρκετά εκατοστά πάνω από το γόνατο να ζητούν απεγνωσμένα να βγάλουν photos με τα τεκνά… Χατίρι δεν χάλασαν πάντως… Ούτε φάνηκαν να ενοχλούνται ιδιαίτερα…
Paparazzi φωτογραφίες δεν δοκιμάσαμε να τους βγάλουμε εμείς, για ευνόητους λόγους…Μόνο ο Κανάκης έλειπε για να παίξουν καμιά ρακέτα… δεν τις είχαμε και εμείς στο αυτοκίνητο πρόχειρες να τους προκαλούσαμε για ένα διπλό… με στοίχημα τους καφέδες!!! LOL Τάκα Τούκα, Τάκα Τούκα και όποιος δεν το ξέρει ορίστε για να το μάθει:
Δευτέρα 20 Δεκεμβρίου 2010
Κομμωτήριο–Μπαράκι!!! (Funny Photos)
Ξεκινάμε και εδώ την κατηγορία των Funny Photos (maybe and videos…)! Πάμε δυναμικά με ένα κομμωτήριο γυναικών και αντρών διαφορετικό από όλα τα άλλα…
Ένα κομμωτήριο που δεν πας απλά για ένα κούρεμα, βάψιμο, ίσιωμα…
Ένα κομμωτήριο που δεν προσφέρει τα ίδια και τα ίδια…
Ένα κομμωτήριο ασυνήθιστο…
Που ικανοποιεί με το παραπάνω τους πελάτες του…
Π.χ. πας απογευματάκι κουρασμένος από τη δουλειά για να φτιάξεις την κόμη σου και έχεις όρεξη για ένα ποτάκι…
Να χαλαρώσεις με το μασάζ στο λούσιμο και ένα drink…
Έστω ένα σφηνάκι τεκίλα ρε αδερφέ….
Και εκεί είναι που ο super κομμωτής σου δείχνει τον πάγκο του με τις βαφές και το ψυγειάκι του…….
Ορίστε…
Βλέπετε ότι η αρχή του πάγκου είναι μία αναμενόμενη ενός κλασικού – βαρετού κομμωτηρίου… Βαφές, ντεκαπάζ, πινέλα, ζυγαριά κτλ. Προσέξτε τί γίνεται στο βάθος όμως…..
Ψηλά ποτήρια πλυμένα επιμελώς έτοιμα προς χρήση και χρησιμοποιημένα σφηνοπότηρα που περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους για να μπουν στο νεροχύτη… Bonus: τα πλαστικά ποτήρια αν γεμίσουμε άπλυτα γυάλινα και βαριόμαστε να πλύνουμε ή αν θέλουμε να πάρουμε το ποτάκι μαζί μας!!!Δίπλα μια ρετσίνα και ένα κουμκουάτ(!). Super duper bonus: οι μαύρες σακούλες σκουπιδιών, τα ζιλοτέιπ 2 μεγεθών και ο αναπτήρας!
Στο ψυγειάκι τα πράγματα είναι ακόμα πιο απλά… 90% αυτού είναι γεμάτο από μπουκάλια!!! Μοναδική παραφωνία το κρύο σάντουιτς, οι μαρμελάδες και το στραγγιστό γιαούρτι!!!
Η πρόταση μας για τον συγκεκριμένο χώρο είναι μετά το κανονικό ωράριο λειτουργίας του καταστήματος, τα ηνία να αναλαμβάνουν επαγγελματίες barman και dj, μαζί με την τοποθέτηση των κατάλληλων stand και σκαμπό!
ΥΓ. για όποιον ενδιαφέρεται να μάθει περισσότερα, please email me!
Sakis
Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010
(Πάρ’το) Ουζάκι και Φύκι Φύκι… ;)
Αμέσως το μυαλό σας στο πονηρό… 
Φτάσαμε λοιπόν κατά της 10 παρά στην Αναξιμάνδρου 36 με το άσπρο SUV του Φ και φυσικά παρκάραμε έξω από το μαγαζί αφού η τύχη ήταν με το μέρος μας (κλασικά πράγματα!). Μεγάλη τζαμαρία στην είσοδο με άπλετο φως μέσα. Στην είσοδο μας υποδέχθηκε πολύ ευγενικά ένας από τους σερβιτόρους και βολευτήκαμε αμέσως σε ένα άνετο τραπέζι. Κοιτώντας τριγύρω το χώρο, αμέσως καταλαβαίνεις ότι το μαγαζί είναι μοντέρνο, με πολύ ωραία σύγχρονη διακόσμηση και έντονα τα χρώματα του λευκού, κόκκινου και μαύρου να κυριαρχούν. Επίσης είναι καθαρό και πολύ τακτοποιημένο, με τα ασυνήθιστα πολύ καλά σερβίτσια ήδη στρωμένα, κάτι που σε προδιαθέτει θετικά, αφού πάντα η πρώτη εντύπωση μετράει. Νομίζω ότι για τα δεδομένα της περιοχής (Χαριλάου) και σε σύγκριση με τα υπόλοιπα που υπάρχουν τριγύρω, σίγουρα είναι ένα κλικ πάνω σε αυτούς τους τομείς.
Ο σερβιτόρος μας έδωσε αμέσως δύο καταλόγους για να κοιτάξουμε το μενού. Εδώ βρήκαμε ένα φάουλ που ελπίζουμε να διορθωθεί άμεσα, οι κατάλογοι ήταν εκτυπωμένοι σε φωτοτυπίες, πιασμένοι με συρραπτικό. Στην ουσία τώρα, το μενού ήταν πλήρες για ουζερί, σε ορεκτικά, σαλάτες, κυρίως πιάτα και με όλες τις γνωστές μάρκες ούζου να υπάρχουν διαθέσιμες. Οι τιμές βρίσκονταν κάπου στη μέση, ούτε πολύ φθηνά ούτε πολύ ακριβά. Είχαμε όσο χρόνο θέλαμε για να αποφασίσουμε, ενώ στο τραπέζι μας είχαν καταφτάσει νεράκι εμφιαλωμένο και ψωμί. Πολύ θετικό ότι ήταν ζεστό και φαινόταν ότι ήταν ζυμωμένο από τους ίδιους και όχι έτοιμο. Να σημειώσω τη γρήγορη, άμεση και ευγενική εξυπηρέτηση καθ’ όλη τη διάρκεια της βραδιάς.
Πάμε να σας δείξω τώρα και το τι πήραμε τελικά….
Για σαλάτα διαλέξαμε την ομώνυμη Φύκι Φύκι, μια εύγεστη, πράσινη, πολύ δροσερή που με τη σως της ταίριαζε πολύ στο γούστο μας.
Για ορεκτικό διαλέξαμε πατάτες γεμιστές (στη φώτο φαίνεται μόνο η μία, γιατί τις άλλες 2 τις είχαμε ήδη καταβροχθήσει! lol) και πατάτες τηγανιτές με σως τυριού, πολύ προσεγμένα και τα δύο πιάτα.
Για κυρίως πιάτο είχαμε σαρδέλες παντρεμένες με βαλσάμικο, που εδώ είχαμε κάποιες αντιρρήσεις ως προς την ποσότητα (δεν πήραν καλή προίκα οι παντρεμένες φαίνεται, ούτε είχαν παιδιά… lol), η μερίδα ήταν πολύ φτωχή (το βλέπετε και στην φώτο) ειδικά σε συνάρτηση με την τιμή. Τα καλαμαράκια ήταν πολύ καλά και η σως λεμονιού ταίριαζε απόλυτα μαζί τους. Το ποτό που μας συνόδεψε ήταν ένα από τα γνωστά ουζάκια.
Το κερασάκι στην τούρτα, ήταν το ΚΟΡΥΦΑΙΟ γλυκάκι που μας προσέφεραν σε δύο ατομικές μερίδες στο τέλος, brownies με σιρόπι σοκολάτας και παγωτό. Πραγματικά σοκολαστικό!!!!!! Όλα τα λεφτά!
Εν κατακλείδι, είναι μια πολύ αξιόλογη προσπάθεια στο θέμα της εστίασης, με προσεγμένο περιβάλλον, άψογη εξυπηρέτηση, καλούς μεζέδες και όμορφο κόσμο. Όποιες αδυναμίες πιστεύω δικαιολογούνται και μπορούν να διορθωθούν, αφού ακόμα το μαγαζί είναι καινούργιο. Ελπίζω την επόμενη φορά που θα ξαναπάω να περάσω ακόμα καλύτερα! Συστήνεται ανεπιφύλακτα!
Sakis
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)